Діннен кейігі дін тоқыраудың шыңы (Journal of Philosophy, Culture and Political Science, 2018)
Мақалада дəстүрлі мектептердің методологиялық тұжырымдарының жиынтығы бойынша жəне басқа да методологиялық зерттеулердің нəтижесін салыстыра отырып берген «діннен кейінгі дін» ұғымы қарастырылады. Бұл ұғым Постмодерннің руханилықты бағалағанда өзінің əлсіздігін көрсетті. Діннен кейінгі дін бірбағыттағы модернистік секуляризациядан алшақтап, əртүрлі бөлшектерде (деконструктивизм, тармақтану, виртуалдану, коллаждау); діннен кейінгі дін біртіндеп дəстүрлі діндерді бұрмалайды, қазіргі оның адептеріне дінді Құдіреттілікке көтеретін жоғары талап-өлшемдерін ашуға мүмкіншілік бермейді. Бұндай бағыт діннен кейінгі діннің əлемдік тоқырау процесінің шыңы екендігін дəлелдейді. Діннен кейінгі дін – Постмодерннің рухани саласы ретіндегі Модерн өзіне қарсы қойған «Ағартушылықтың» дінге қатысты секулярлық бағдарламасынан бас тарту. Бірақ діннен кейінгі дін Дəстүрдің орнына қазіргі жаһанданған жəне секулярланған қоғамдағы дəстүрлі діннің рөлін атқаруға ұмтылатын əртүрлі имитациялар мен симуляцияларды ұсынады. Түйін сөздер: діннен кейінгі дін, постмодерн, Дəстүр, дəстүршілдік, симулякр, деконструкция, ризома, тоқырау, секуляризация.