(untitled) (Journal of Philosophy, Culture and Political Science, 2019)
Осы мақалада автор ойлаудың философиялық түрі ретінде релятивизмнің мəртебесін философияның тарихында қалпына келтіруге қажет идеяны негізділеуге тырысады. Автордлың негізгі идеясы релятивизмді философиялық ойлаудың маргинальді түрі ғана емес, өркениет пен адамның оған қатынасы, адам мен табиғат, мəдениет пен табиғат арасындағы байланысты сезінуге ықпал етіп, халықтың мəдени өміріндегі стратегияның бір жолы болып табылатындығын көрсетеді. Автор релятивизмнің батыстық нұсқасының тарита орны бар екенін айта келе, осы зерттеу мүмкіндіктерін релятивизмді шығыс мəдениетіне енгізуді дəлелдейді. Автор шығыстық мəдениетте релятивизм ойлаудың айрықша түрі мен мəдени стратегиясы ретінде белгілеу керек деп есептейді. Философияның əлемдік тарихындағы даму ілімі ретінде диалектиканың абсолюттігі жайындағы таратылған идеяны теріске шығару үшін автор релятивизмнің маргинализациялаудың себептерін табу Батыс пен Шығыста өз мақсаттары мен мəселелерін көрсетеді. Осы мақалада автор шығыс мəдениеті мен философиясы тарихындағы релятивизмнің мүмкіндігі бойынша зерттеулік жұмысына шығуға қажет тезистер қатарын береді. Релятивизмнің шығыс нұсқасы сипатының қатарын əйгілеп, автор осы күрделі тарихифилософиялық мəселеленің зерттеудің маңыздылығын көрсетуге тырысады. Z