Конституционное конструирование единой нации в Казахстане: дискурс-анализ проекта 2026 года

О.Ж. Темиркулов; Т. Калиев; Е.Ф. Сергазин

doi:10.26577/jpcp962202614

Авторлар

О.Ж. Темірқұлов Л.Н. Гумилев атындағы Еуразия ұлттық универсиеті, қ. Астана, Қазастан https://orcid.org/0009-0004-2078-740X ##orcid.unauthenticated##
Т. Қалиев Қолданбалы этносаяси зерттеулер институты қ. Астана, Қазақстан https://orcid.org/0009-0007-2058-7813
Е.Ф. Сергазин Л.Н. Гумилев атындағы Еуразия ұлттық университеті қ. Астана, Қазақстан https://orcid.org/0000-0003-0454-3902

DOI:

https://doi.org/10.26577/jpcp962202614

Аңдатпа

Мақала жаңартылған конституциялық дискурс призмасы арқылы қарастырылатын Қазақстан Республикасындағы ұлттық құрылыс үлгілерінің іргелі трансформациясын талдауға арналған. Жаһандық сын-қатерлердің артуы және жүйелі ішкі реформалар жағдайында қоғамды біртұтас азаматтық бірегейлік айналасында топтастыру мәселесі мемлекеттіліктің тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін маңызды мәнге ие болады. Зерттеудің мақсаты – 2026 жылғы Конституция жобасындағы «біртұтас ұлтты» символикалық құрастыру тетіктерін 1995 жылғы қолданыстағы Негізгі заңмен салыстыра отырып анықтау және жүйелеу.

Жұмыстың әдістемелік негізін сапалы салыстырмалы дискурс-талдау құрады. Зерттеу барысында «ұлт», «бірлік», «әділдік» және «жауапкершілік» сияқты негізгі мағыналық маркерлер, сондай-ақ «Заң және Тәртіп» пен «Әділетті Қазақстан» жаңа идеологемаларының контекстік қолданылуы деконструкцияланды. Зерттеудің теориялық шеңбері Б. Андерсонның «қиялдағы қауымдастық», Р. Брубейкердің «ұлттандырушы мемлекеттер» тұжырымдамаларына және Э. Смиттің этносимволдық тәсіліне негізделеді.

Негізгі нәтижелер ресми дискурстағы радикалды «темпоралдық бетбұрысты» айқындайды: «тарихи тағдырға» негізделген ретроспективті легитимациядан елдің болашағы үшін «тарихи жауапкершілікке» негізделген перспективалық үлгіге көшу. Жұмыстың ғылыми құндылығы мемлекеттің «азаматтық ұлттандыруды» жүзеге асыратын белсенді «мағыналар архитекторы» ретіндегі жаңа рөлін тұжырымдамалауда жатыр. Бұл концепция мемлекеттің этносаралық қатынастардағы бейтарап «төрешіден» ұжымдық бірегейліктің «монополиялық өндірушісіне» айналуын білдіреді, мұнда азаматтардың адалдығы этникалық тиістілікпен емес, біртұтас саяси-мәдени стандартқа және ортақ институционалдық құндылықтарға қатыстылығымен қамтамасыз етіледі. Зерттеу қорытындыларының практикалық маңыздылығы алынған мәліметтерді этносаралық қатынастар саласындағы мемлекеттік саясатты жетілдіру және азаматтық ынтымақтастықты нығайту үшін пайдалану мүмкіндігінде.

Автор өмірбаяндары

О.Ж. Темірқұлов, Л.Н. Гумилев атындағы Еуразия ұлттық универсиеті, қ. Астана, Қазастан

Этносаясаттану мамандығы бойынша PhD докторанты, Л.Н. Гумилев атындағы Еуразия ұлттық университеті (Астана қ., Қазақстан, e-mail: temirkulov79@gmail.com, ORCID: https://orcid.org/0009-0004-2078-740X).
Т. Қалиев, Қолданбалы этносаяси зерттеулер институты қ. Астана, Қазақстан

Саяси ғылымдарының кандидаты, Қолданбалы этносаяси зерттеулер институтының директоры (Астана қ., Қазақстан, e-mail: talgat.kaliyev@gmail.com, ORCID: https://orcid.org/0009-0007-2058-7813).
Е.Ф. Сергазин, Л.Н. Гумилев атындағы Еуразия ұлттық университеті қ. Астана, Қазақстан

PhD докторы, Л.Н. Гумилев атындағы Еуразия ұлттық университеті «Саясаттану» кафедрасының доценті** (Астана қ., Қазақстан, e-mail:sergazin1958@mail.ru), ORCID: (https://orcid.org/0000-0002-9693-6844)).